Articles

William Silverman

Wczesne życieEdit

Silverman urodził się w Cleveland w 1917 roku. W wywiadzie pod koniec życia, Silverman powiedział, że jego matka miała chorobę reumatyczną serca i że zmagała się ze swoim zdrowiem po jego urodzeniu, więc był wychowywany głównie przez dziadków. Silverman był również chorowity jako dziecko. Jego rodzina przeniosła się do Los Angeles w 1920 roku, mając nadzieję, że klimat wpłynie korzystnie na zdrowie Silvermana i jego matki. Matka Silvermana zmarła na udar mózgu dwa lata później.

Ukończył studia licencjackie na University of California, Los Angeles (UCLA). Silverman uzyskał tytuł lekarza na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco (UCSF). Ukończył rezydenturę w Columbia-Presbyterian Medical Center.

Nominacje i służbaEdit

Pozostając w personelu Columbia-Presbyterian po zakończeniu rezydentury, Silverman został później dyrektorem oddziału intensywnej terapii noworodków w szpitalu. Po wielu latach pracy w Columbia-Presbyterian, Silverman przeniósł się z powrotem do Kalifornii i kierował oddziałem intensywnej terapii noworodków w Szpitalu Dziecięcym w San Francisco. Spędził również czas pracując z dziećmi, które oślepły z powodu retinopatii wcześniaków, wcześniej znanej jako retrolentalna fibroplazja.

WkładEdit

W latach 50-tych Silverman przyczynił się do wiedzy, że retinopatia wcześniaków była związana z wysokimi stężeniami tlenu podawanymi wcześniakom. Na początku swojej kariery, przeprowadził próbę, która badała użycie hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) w leczeniu retinopatii wcześniaków. Choć jego badania zdawały się potwierdzać ACTH jako skuteczną terapię tego schorzenia, naukowcy z Johns Hopkins University School of Medicine obalili ten związek. Doświadczenie z ACTH wywarło silne wrażenie na Silvermanie, który stał się nieugięty, że silne dowody naukowe muszą kierować decyzjami medycznymi. Epidemiolog David Sackett powiedział, że Silverman był „wyraźnie pionierem” w medycynie opartej na dowodach.

Podkreślając, że lekarze muszą brać pod uwagę jakość życia przed podjęciem decyzji o zastosowaniu nowych i agresywnych metod leczenia na oddziale intensywnej terapii noworodków, Silverman popierał prawo rodziców do podjęcia decyzji, że ich ciężko urodzone wcześniaki nie powinny być reanimowane. Odnosząc się do pozycji Silvermana w medycynie w latach 50-tych, lekarz UCSF Malcolm Holliday powiedział: „Bill był naprawdę uważany za głównego neonatologa tego okresu.”

Późniejsze życieEdit

W 2003 roku American Foundation for the Blind przyznała Silvermanowi swoje najwyższe odznaczenie, Medal Migela. Zmarł na niewydolność nerek pod koniec 2004 roku. W chwili śmierci, był żonaty z Ruth Silverman przez 59 lat. Mieli troje dzieci.

LegacyEdit

The Cochrane Collaboration przyznaje nagrodę Billa Silvermana badaczowi, który ocenia i poprawia prezentację, utrzymanie lub rozpowszechnianie materiałów współpracy. Amerykańska Akademia Pediatrii uhonorowała go w 2006 roku, ustanawiając William A. Silverman Lectureship.

.